Praktijk voor christelijke therapie, coaching en training
 
Robert Beek

Robert Beek

Welkom op de site van Robert Beek praktijk voor christelijke therapie, coaching en training.
Mijn naam is Robert (1957). Door mijn vrijwilligerswerk in de SHELTER (jeugdhotel op de wallen in Amsterdam) werd ik geraakt door de psychische nood van hotelbezoekers en besloot op 26-jarige leeftijd de HBO-opleiding Maatschappelijk werk te volgen.
In mijn werk als professioneel hulpverlener en door mijn betrokkenheid in pastoraal werk in eigen kerk, ben ik gaan ontdekken hoe er een prachtige samenhang bestaat tussen de psychosociale (maatschappelijke) en pastorale kant van hulpverlening. Het leiding geven aan een team van docenten binnen pastoraal onderwijs heeft mij uitgedaagd om theologie en hulpverlening op een evenwichtige wijze met elkaar te verbinden.

Na mijn opleiding Maatschappelijk werk ben ik tien jaar werkzaam geweest als maatschappelijk werker. In deze periode specialiseerde ik me in opvoedings-, gezins-, en relatieproblematiek. Naast deze baan werd ik als pastoraal werker verantwoordelijk voor de opbouw van pastorale teams en voor de pastorale vorming van gemeenteleden uit verschillende kerken. In de periode tussen 1998-2006 werkte ik negen jaar vanuit een eigen hulpverleningspraktijk als contextueel hulpverlener en gaf leiding aan de pastorale trainingsschool van ConPas. In deze periode ben ik betrokken geweest bij diverse kerken/ gemeenten als coach voor leidinggevenden en het pastoraal begeleiden van haar leden na conflicten in leiderschap. Sinds 2006 ben ik werkzaam als behandelaar voor seksverslaving in een christelijke instelling die zich in deze problematiek specialiseerde.

Opleiding Contextueel hulpverlener (post-HBO) gevolgd en een HBO-opleiding Theologie.
Verschillende bijscholingen die zijn gevolgd, o.a.:

  • Systemische groepstherapie (groepsdynamica)
  • Insight Focused Therapy
  • Schematherapie
  • Contextuele hulpverlening aan gezinnen met pubers en adolescenten
  • Focusing (Gendlin)
  • Geweldloze communicatie (NVC)
  • Seksuologie en seksverslaving
  • Cognitieve gedragstherapie (CGT)
  • DSM-IV diagnostiek
  • Training christelijke meditatie
  • Training pastorale theologie -en pedagogiek.

Verbondenheid is een fundamentele bouwsteen in onze psychische en geestelijke ontwikkeling. Wanneer deze verbinding ontbreekt (of onvoldoende aanwezig is) raken we als mens geïsoleerd en vervreemd van onszelf- de naaste en God.
Mijn grootste passie is om samen met de cliënt de blokkades op te sporen die hebben geleid tot vervreemding van zijn/ haar belangrijkste groei mogelijkheden en samen te kijken hoe de cliënt opnieuw weer hiermee verbinding kan ervaren.
Als coach heb ik met name een ondersteunende en ‘volgende’ houding, waarin het accent vooral ligt op het zelf oplossend vermogen in de cliënt. Als hulpverlener is er meer aandacht voor het begeleiden en structureren van het proces.
Daarnaast geloof ik in de mogelijkheid om mensen te helpen om God als Bron van liefde, leven en van hoop aan te boren. In mijn werk als coach en hulpverlener is samenhang tussen spiritualiteit en hulpverlening belangrijk. Hieronder schrijf ik hierover.

In de loop van de jaren heb ik ervaren hoe hulpverlening en spiritualiteit verbonden zijn met elkaar en elkaar ondersteunen. Simone Pacot *) heeft in haar boek Tot in de diepste diepte dit prachtig verwoord hoe deze twee elementen samen gaan en elkaar soms opvolgen. IK heb het hieronder samengevat:

Emotionele blokkades die de weg van het gebedsleven hinderen: De schrijfster vertelt dat ze een innerlijke crisis doormaakte en zich met problemen in haar leven geconfronteerd zag, waarvoor het gebed geen oplossing bleek te kunnen bieden. Ze begreep dit niet en het maakte haar wanhopig.

Onderzoeken van haar binnen wereld: Er was een priester die haar uitlegde dat als er blokkades in je leven zijn het geen zin heeft om op het niveau van symptomen te werken en raadde haar psychotherapie aan. Ze kreeg het gevoel dat er in haar een gebied lag, dat zij nooit betreden en onderzocht had. Ze begon de psychologische dimensie van haar leven te ontdekken en omdat ze zich niet goed op haar geloof kon richten, liet ze dat voorlopig buiten beschouwing.

Vertrouwd raken met eigen binnenwereld als brug naar een authentieker geloofsleven: Twee jaar later kwam ze op een conferentie waar over innerlijke genezing werd gesproken. Het onthulde een essentieel Woord van God en in de loop van de tijd kreeg Pacot zicht op de samenhang tussen de psychologische en spirituele aspecten van het leven -een voor haar noodzakelijk verband. Ze schrijft: ‘Het proces van de psychotherapie gaf mij de mogelijkheid om me vertrouwd te maken met mijzelf, om in contact te komen met mijn eigen waarheid en om de problemen aan het licht te brengen. Het was het begin van een periode, waarin ik mijn leven weer op orde bracht en er zin aan kon geven’. En over het geloof schrijft ze: ‘Mijn geloof werd met de dag authentieker, levendiger, dieper geworteld en ook nederiger. Het was in die tijd dat ik ontdekte dat de Heilige Geest een levende werkelijkheid is en ook dat ik nog moest leren om met Hem samen te werken’.

Keuze maken om een nieuwe weg te bewandelen: Het werd voor haar duidelijk in hoeverre ze zelf verantwoordelijk was voor haar levensgeschiedenis en ook dat er een keus is of ze in die geschiedenis opgesloten zou blijven zitten of een weg zou vinden die naar het leven (en de liefde) zou leiden. Ze moest de blokkerende wegen verlaten en de wegen kiezen die leven brengend zijn. ‘Deze weg eindigt nooit en bepaalde zwakheden zullen altijd blijven bestaan. Toch is Hij een bron van vrede omdat hij zo duidelijk is, omdat het Woord van God op deze weg zijn volle betekenis krijgt, omdat de kracht van de Geest ons langs de hele lange weg begeleidt’.

Het onverdeelde hart: geest, ziel en lichaam werken nauw samen en vormen een innerlijke eenheid: De mens bestaat uit drie elementen; de geest ofwel het ‘diepe hart’, de ziel ofwel de psyche, en het lichaam. Het ‘diepe hart’ is het middelpunt van ons wezen, onze meest intieme kern, de plaats waar wij God ontmoeten. De ziel, de psyche omvat onze emoties, gevoelens en affectiviteit, ons intellect en onze verbeeldingskracht, al onze geestesvermogens in relatie tot onszelf. En het lichaam staat voor heel onze fysieke en biologische realiteit. Hart, psyche en lichaam beïnvloeden elkaar wederzijds, maar vloeien niet samen.
Het is van essentieel belang, dat we met heel ons wezen -dat wil zeggen, met elk van de drie elementen waaruit we bestaan, zonder er ook maar een te verwaarlozen- de Geest de ruimte geven, want Hij is het die onze innerlijke eenheid tot stand brengt. Net als in het geheel van de schepping bestaat er ook in ons een inwendige orde, die we mogen kennen en respecteren. En als deze orde verstoord is hebben we de opdracht om deze eenheid te herstellen zodat we kunnen leven vanuit een onverdeeld hart dat liefde ontvangt en geeft.

*) Simone Pacot is emeritus advocate van het gerechtshof van Parijs. Samen met het team van de Stichting Bethesda geeft zij sinds vele jaren sessies over innerlijke genezing. Haar boeken getuigen van een diepgaande kennis op alle drie de terreinen, en een uitgebalanceerde visie op de weg van heelwording.

Bovenstaande heb ik vertaald in de volgende uitgangspunten:

Ik geloof in God
God is voor mij de bron van liefde en leven. Jezus is Zijn zoon en heeft deze liefde aan ons kenbaar gemaakt. Hij woont in ons door de Heilige Geest, die ons verbindt met deze bron van liefde en leven.
In mijn gewone alledaagse leven wil ik steeds weer op Zijn uitnodiging ingaan om me te verbinden met Zijn liefde, om me te bewegen in Zijn liefdevolle nabijheid: me te laten liefhebben door God, mijzelf lief te hebben en mijn naaste.

Ik geloof in liefde voor jezelf
Ieder mens is uniek. Leven betekent liefde en respect hebben voor onszelf: voor onze innerlijke rijkdom. Onze innerlijke wereld verkennen en bewonen is een belangrijke stap om onszelf te omarmen. De groeikracht van mensen is ongekend: Ik ben leven dat leven wil (‘life wants to live’). En als de groei stagneert? Dan is er hulp nodig om te onderzoeken wat de blokkades zijn.

Ik geloof in groei
We zijn gemaakt om te groeien, om zo steeds meer tot de essentie te komen van wie we zijn en waartoe we geroepen zijn. Dit is een levenslang gebeuren. Het feit dat we groeien betekent ook dat we er nog niet zijn, niet alles kunnen, niet perfect zijn en altijd zullen blijven ontdekken, vallen en opstaan. Dit houdt ons in beweging, nieuwsgierig en open.

Ik geloof in verbondenheid
We zijn er voor de ander. Door ons te verbinden in relaties groeien we en ‘worden’ we meer die we zijn bedoeld door God. Door te geven en ontvangen in relaties voelen we ons van betekenis en groeien we steeds meer naar de gelijkenis van Christus, in een proces dat door de liefdevolle aandacht van Gods Geest wordt gestuurd.

Ik geloof in stilte
Hoewel ik een mensen-mens ben, heb ik veel behoefte aan stilte. Stil worden, verstillen, om alle opgedane indrukken te verwerken. De stilte is in staat iets ‘nieuws’ in ons binnenste te scheppen. Het helpt om ons innerlijk leven te verkennen en ons hier meer thuis te voelen. Het schept voor mij de voorwaarde om samen met Jezus te zijn om me door Hem te laten laven en naar Hem te luisteren.
Ik geloof in de eenheid van ziel, geest en lichaam
Een aantal aspecten heeft voor mij de basis gelegd voor een werkwijze waarin geestelijke begeleiding en psychotherapie elkaar ondersteunen om tot een heelheid van geest, ziel en lichaam te komen:

  • de samenwerking met mijn vrouw Janna (psychotherapeute en schrijfster)
  • het inzetten van haar werkboeken in de therapie
  • mijn passie en verlangen voor een stiltecentrum
  • mijn belangstelling voor focussen